Net als vorig seizoen gaat de start van het seizoen een beetje de mist in. Erg hoeft dat niet te zijn, want Emiel toonde al eerder dat hij een remonte kan inzetten om sterk te finishen.

Dat laatste zat er zondag in Overijse niet in. Integendeel. We hadden het al van in de eerste ronden in het snot: de start was niet denderend en Emiel miste de versnelling om zich naar de voorste gelederen te wringen. Hij bleef hangen op een twaalfde, dertiende stek terwijl de jongens daarvoor er niet in slaagden de kloof uit te diepen. Naarmate de wedstrijd vorderde schoof hij wel verder op, kwam de top tien binnen en leek zowaar nog te lonken naar de vijfde stek. Maar anderhalve ronde voor het einde doofde het licht langzaam. Emiel werd nog door een handvol jongens voorbij gesneld en finishte als 17de. Kortom, niet het beste resultaat.

Beringen toonde dat hij het in zich heeft om te wedijveren met de besten, Ruddervoorde was pure pech en in Overijse was hij tot de voorlaatste ronde in koers voor een plek in de top tien. Kortom, paniek is nergens voor nodig.

Tijd om de knop om te draaien en de focus te verleggen naar de volgende wedstrijd op de Koppenberg, waarna een trainingsblok volgt.