12 oktober 2024. Dat was toen de eerste wedstrijd van het cross-seizoen 2024/2025 van Emiel. Decor: de terrill van Beringen. Zondag wordt het voor Emiel de laatste cross van het seizoen 2025/2026. En wat voor één: het Belgisch Kampioenschap.
De voorbije dagen ging het in de media, nog meer misschien dan over de (schaduw)favorieten, over de weersomstandigheden. Bij de organisatie houden ze zich sterk: het BK gaat hoe dan ook door, ook al moest er al een helling uit het parcours geschrapt worden. Met het uur worden de voorspellingen er niet beter op. Geen sneeuw meer de komende dagen en uren, wel regen en vooral zaterdagnacht en zondag temperaturen onder het vriespunt. Het zou ons verbazen mocht er last-minute nog niet aan het parcours moeten gesleuteld worden.
In alle geval wordt het misschien iets minder ‘klimkoers’ dan eerst voorzien, maar het wordt mogelijk één van de eerste echte moddercrossen van het seizoen. Al is ook dat laatste relatief, want de ondergrond in Beringen bevat misschien net iets meer schilfers en steen dan modder.
Bij de laatste editie in Beringen regende het…lekke banden. Eentje voor Emiel ook, nog voor de start van de eerste klim. Het zorgde ervoor dat hij bij de eerste passage aan de materiaalpost zowat in laatste positie doorkwam. Maar, met de conditie en het poer van het WK op de weg bij de U23 van 27 september in Zürich nog in de benen, reed Emiel er nog naar een memorabele zesde plaats, in een door Lars van der Haar gewonnen wedstrijd.
Aan de start zondag alleen maar Belgen. Thibau Nys is de logische favoriet en de voorbije dagen werd Emiel, op basis van zijn uitslagen, gebombardeerd tot uitdager. Twee wedstrijden dit jaar: tweede in Baal, derde in Zonhoven. Daarvoor een keertje vierde in de wereldbeker van Dendermonde en een keertje vijfde in die van Gavere. Logisch dus dat je naam met stip in sommige lijstjes verschijnt. Laurens Sweeck, zondag niet van de partij, gaf alvast zijn tiercé voor de top drie: Michael, Emiel en Thibau in een nog niet bepaalde volgorde. Toon Aerts schrijven we ook niet af, Michels en Wyseure kunnen stunten en nog anderen kunnen voor verbazing zorgen.
Want het zou geen kampioenschap zijn als het geen vreemde wedstrijd met verrassingen zou worden. Die surprises zijn er op een kampioenschap namelijk altijd. Getuige de remonte van Toon Aerts op het EK in Middelkerke en de straffe vijfde plaats van Emiel op het WK eind vorig seizoen in Liévin. Zoals bekend wordt het voor Emiel de laatste wedstrijd van het seizoen, want daarna volgt een korte rustperiode, gevolgd door een langere voorbereiding op de Strade Bianchi en wat later volgt aan moois op de weg.
Tijd om het vat met clichés open te trekken: de vorm van de dag zal bepalend zijn, maar vooral ook, wie gespaard blijft van pech ziet zijn kansen groeien. Emiel gaat, terecht, voor een medaille met in zijn spoor een volgeladen supportersbus met 90 enthousiastelingen. Wordt het straks een klapper in de Lapper?
