Nee. We zijn niet ontgoocheld. En neen, Emiel heeft niet ontgoocheld. Met een vijfde plaats op de iconische Citadel van Namen kunnen we best leven. Vooral omdat andermaal bleek dat, als de stukjes van de puzzel juist vallen, er misschien wel meer in zat.

Wat een sfeer. Wat een massa daar op en rond de Citadel. Dat had veel vandoen natuurlijk met de terugkeer van Van der Poel. Als een schaduw gevolgd door cameraploegen en een horde fans. We zagen het allemaal vanop de eerste rij. Emiel liet het allemaal aan zich voorbij gaan en bleef gefocust in de camper.

Die fans waren er overigens ook voor Emiel, want vanuit het supporterslokaal ’t Lapperke was een buslading fans afgereisd naar Namen. Die werden netjes vlakbij het parcours afgezet en zullen zich de trip niet beklaagd hebben. Want het werd andermaal een spektakelstuk.

Emiel die de wereldbeker in Terralba aan zich had laten voorbij gaan moest starten vanop de tweede rij. Veel maakte het niet uit, want hij ging gezwind mee in de start en nestelde zich in de top tien. Het bleef lange tijd samen en Emiel schoof, naar ons gevoel, net iets te laat, op.

Voorin ging het hard met Vanthourenhout en in zijn spoor ook Nys en van der Poel. Er ontstond een kloofje en Emiel reageerde, Ronhaar pikte aan maar even later liet Emiel de Nederlander achter. Hij leek de aansluiting te zullen maken met de vier voorop. Maar daar werd er om beurten aangevallen en vooral van der Haar deed er alles aan om Emiel niet te laten terugkeren. Hij bleef ronden lang hangen op een vijftiental seconden terwijl het voorin niet stil viel.

Chapeau!

Voorin controleerde van der Poel en na een slipper van Nys sloeg Mathieu het spreekwoordelijke gat. Achter de vier consolideerde Emiel zijn vijfde plaats, de kloof dichten in de slotronde zou niet meer lukken. Maar ook de jongens achter hem zouden niet meer terugkeren.

Emiel mag, zeker na twee zware trainingsweken op stage, tevreden zijn. Het waren dagen met stevige volumetrainingen en logischerwijs liet zich dat in Namen voelen. Geen superdag die nodig is om te duelleren met de allerbesten, wel een goeie dag. En de wetenschap dat er nog een paar betere dagen aankomen.

Op naar de volgende! Voor Emiel zijn dat de wereldbekers van zaterdag (Antwerpen) en zondag (Koksijde) en die van 26 december in Gavere.