Emiel heeft op het WK in Liévin de bevestiging van het goede van de voorbije maanden gebracht. Vijfde op het wereldkampioenschap na een intense strijd te midden een mensenmassa.

Wat was dat daar allemaal in Liévin! Over het parcours geen slecht woord. Schitterend was het, ongetwijfeld van het mooiste dat we de voorbije jaren gezien hebben. En dat het veldrijden leeft bleek uit de enorme publieke belangstelling. Veel Belgen ook uiteraard langs de kant van het parcours. Maar er waren ook minpuntjes. Chaos op de parking, haperende hogedrukspuiten, tekort aan water…

Zondag even na vieren was het allemaal vergeten bij de meeste deelnemers. Na een epische strijd om de podiumplaatsen én de ereplaatsen.

Emiel had wat moeite om in zin ritme te geraken, maar knalde in het spoor van MVDP de starthelling op. De uittredende wereldkampioen trok fors door en maakte zoals verwacht al in de eerste ronde het verschil. Van Aert kende een haperingetje in de start maar stond voor een onmogelijke opdracht. De Belgische publiekslieveling zou nog over alles en iedereen naar de tweede plaats knallen maar kwam nooit meer in de buurt van MVDP.

Daarachter nestelde Emiel zich aanvankelijk op de zevende plaats. Hij sukkelde wat met de bandendruk en miste maar op een haar na de aansluiting met Vanthourenhout, Sweeck, Nieuwenhuis, Nys en enkele andere kleppers. Het ging loeihard. Nieuwenhuis en Nys leken over de beste papieren te beschikken. Vanthourenhout zakte weg en Emiel kwam aansluiten bij ploegmakker Laurens. De twee bleven even samen, maar het was duidelijk dat Sweeck op z’n adem getrapt had. Uit de achtergrond kwamen Wyseure en Aerts aanstormen. Emiel ging vol door en ook Vanthourenhout bleef op korte afstand hangen.

Hij consolideerde z’n bonus op de achtervolgers en kon in het slot van een zinderende wedstrijd naar een knappe vijfde stek rijden in z’n eerste WK bij de elites!

Tijd om even te genieten en straks, woensdag, in het vertrouwde Sint-Annapark nog eens te knallen.