Emiel is in Maasmechelen op een zucht van de tiende plaats gestrand. Aan de benen zal het niet gelegen hebben. Wel aan twee platte banden op telkens een bijzonder ongelukkig moment.

Goeie start daar in Maasmechelen van Emiel. Hij ging naar de leiding en er vormde zich een groepje van een man of tien. Plotsklaps was hij evenwel uit beeld verdwenen na een lekke band en kwam maar weer door rond de twintigste plaats. Hij begon aan een inhaalrace en rukte op naar de kop van een groepje dat streed om de negende plaats. Hij pakte zelfs een tiental seconden op een groepje met Orts, Kühn en Cameron Mason. Maar in de laatste ronde liep het opnieuw fout. Hij reed nog een keertje lek na de eerste passage aan de materiaalpost en moest opnieuw achtervolgen. Het werd nog een prangend eindspurtje maar meer dan een elfde plaats zat er niet meer in.

Hij zal ongetwijfeld kunnen leven met die elfde stek, ook al zat er veel meer in. Maar de benen waren er en dat telt!

Op naar morgen voor de laatste wereldbeker van het seizoen in Hoogerheide. Voor Emiel is nog een tiende plaats in het eindklassement mogelijk en dat zou ongemeen knap zijn in de wetenschap dat hij een aantal wereldbekers miste.