Als trots mag overheersen

Ja. Hij was ontgoocheld. En ook de vele supporters hadden het liever anders gezien. Maar na de titelstrijd in Tabor mag trots overheersen. Emiel vocht als een leeuw, maar er was er eentje sterker. Tibor del Grosso won verdiend! Emiel pakte voor de tweede keer zilver op een WK.

Alle prognoses over ondergrond mochten in Tabor de prullenbak in. Bij de eerste verkenning lag het al vettig en na de teamrelay beterde de ondergrond niet. Dooi ’s nachts en de dag nadien en het was duidelijk dat het slippen en schuiven zou worden. Discussies over balken springen gingen de prullenbak in, want de balken waren alleen met heel veel risico te springen en veel winst was er niet meer te boeken.

Emiel zocht naar het goede gevoel bij de verkenning zaterdagmorgen, net als veel andere jongens overigens. In de race zelf kende hij een goede start, de valpartij van Strohmeyer voor hem zag hij aankomen en kon hij maar net ontwijken. Heel veel andere jongens verloren daar hun hoop op een goeie klassering. Met een handvol renners schoven ze door, daarbij de favorieten. En al snel was duidelijk dat Emiel, Jente en Tibor de beteren waren. Tibor deed wat hij altijd doet: van bij de start een strak tempo ontwikkelen. Als een metronoom schoof hij over het parcours. Jente en Emiel klampten aan. Emiel zat in derde positie toen Jente even naar adem moest happen, del Grosso had een kloofje. Emiel ging in de reactie en leek even aansluiting te kunnen maken, maar het was duidelijk dat de motor in een te hoog toerental draaide. Del Grosso kroop weg, Emiel hapte naar adem en Jente keerde terug. Even leken de twee nog terug te kunnen keren, maar de kloof bleef en het was duidelijk dat het een strijd voor de tweede plaats zou worden. In een beklijvende spurt trok Emiel nog het zilver naar zich toe! Del Grosso won verdiend, Jente werd knap derde.

Zat er meer in? Neen. Emiel had niet de superdag die hij nodig had om de titel te pakken, del Grosso toonde zich in de goede vorm en was ook technisch iets sterker. Maar Emiel veroverde opnieuw veel harten, hij streed als een leeuw en heeft er werkelijk alles aan gedaan. Maar wie geklopt wordt op z’n waarde mag niet ontgoocheld zijn.

Opnieuw een woord van dank voor de vele supporters die vanuit ons landje afreisden om Emiel aan te moedigen, uit Oost- en West-Vlaanderen, maar ook vanuit Limburg en Antwerpen kwamen ze!

Emiel rijdt woensdag in het eigen Maldegem z’n laatste cross van het seizoen. daarna volgt een korte rustperiode en begint de voorbereiding op het wegseizoen.

Hij mag tevreden terugblikken op z’n jaren bij de beloften: negen kampioenschappen, zes medailles: drie keer goud en drie keer zilver. Er zijn er die het met minder moeten doen.

Heb jij onze Saint-Emiel wijn al geproefd?

Nieuwe mutsen voor de koude winterdagen

Muts

Heb jij onze Saint-Emiel wijn al geproefd?