Het kan vriezen…het kan dooien

We moesten bang zijn voor nachtvorst. Voor sneeuw wellicht. Een bevroren ondergrond. Niets van dat alles. Donderdag regende het en lag het parcours er, om de woorden van Emiel te gebruiken, lekker vettig bij.

Met temperaturen rond het vriespunt bij nacht en ver daarboven overdag, maar droog weer vrijdag en zaterdag. Het wordt dus een relatief snelle race. En voor Emiel: het kan vriezen, maar het kan ook dooien.

Ja. De generale repetitie in Hoogerheide was niet goed. Het ontlokte Emiel na afloop de opmerking dat hij daar nog nooit goed gereden heeft. Wat dat betreft zijn de vooruitzichten voor Tabor wat gunstiger: een keertje vijfde en laatst ook derde. Ondanks een lekke band. En de pijntjes waar Emiel mee worstelde na Meulebeke lijken van de baan. Ook de gevolgen van twee zware trainingsweken zijn verteerd. Kortom, het lijkt dat Emiel klaar is voor de race van zaterdag die meteen zijn allerlaatste wordt bij de U23. Met de vorm die hij in Meulebeke etaleerde is veel mogelijk. Het kan een mooie afsluiter worden. Maar zijn beloftencarriére zal sowieso geslaagd zijn.

Ga maar na: acht kampioenschappen reed hij al bij de beloften. De medaille-oogst: drie gouden en twee zilveren medailles. Twee keer won hij het BK (Middelkerke en Meulebeke), één keer het EK (Namen) en op EK (Pontchateau) en WK (Fayetteville) werd hij telkens nog een keertje tweede. Resultaat in de kampioenschappen waar hij niet oogstte: vierde (WK Oostende), vijfde (EK Vamberg) en zesde (WK Hoogerheide). In zijn negende en laatste kampioenschappen kan daar straks nog iets bij komen. Een zonder meer indrukwekkend palmares dat ook aantoont dat Emiel als geen ander kan pieken richting kampioenschappen.

Tabor is een parcours met een rijke historie, omwille van de al verreden wereldbekers daar. Maar Tabor was ook al drie keer het decor voor een WK: in 2001, in 2010  en vervolgens in 2015. Kampioenschappen met bekende namen op de erelijst… In 2001 won Erwin Vervecken bij de profs, Sven Vanthourenhout trok het laken naar zich toe bij de beloften. In 2010 ging de zege bij de profs naar Zdenek Stybar en won de Fransman Jouffroy bij de beloften. In 2015 was het de beurt aan Mathieu van der Poel (profs) en Michaël Vanthourenhout bij de beloften.

Het parcours in Tabor is dit jaar ietwat anders dan de voorbije jaren. De lijn naar de finish werd hertekend en is oplopend in plaats van aflopend, er kwamen twee extra  bruggen, maar de bepalende lijn blijft die met de balken die op een klimmetje gesprongen worden, gevolgd door een klim door het veld.

Dat het een snelle race wordt staat buiten kijf, maar het is ook een parcours waar inhalen niet altijd overal evident is en waar sterke beren op de klim hun power kwijt kunnen. Bij de favorieten die door iedereen naar voor geschoven worden de bekende namen: Del Grosso, Jente Michels, de Fransen Lelandais en Bisiaux en uiteraard Emiel. Maar ook Huybs en Dockx toonden de voorbije weken dat ze in goeien doen zijn. En tot slot heeft een kampioenschap altijd ook enkele verrassingen in petto.

Persoonlijk denken we niet dat het, zoals velen voorspellen, lang samen blijft. Een eerste schifting zal vroeg gemaakt worden en daarna is het kijken wie overleeft. Dat het een spannende wedstrijd wordt staat buiten kijf. Hopelijk vallen zaterdag alle puzzelstukjes op hun plaats!

Heb jij onze Saint-Emiel wijn al geproefd?

Nieuwe mutsen voor de koude winterdagen

Muts

Heb jij onze Saint-Emiel wijn al geproefd?