Emiel reed zich in Flamanville helemaal choco. Vechtlust die beloond werd met een zevende plaats in de wereldbeker tussen de eliterenners. De zege ging naar een beresterke Eli Iserbyt.

Door het uitvallen van Vanthourenhout en Kuypers schoof Emiel een rijtje op in de startvolgorde. Rij twee, binnenkant. Met de wind op kop werd er aarzelend gestart, Kühn trok aan, Emiel schoof aan de binnenkant mee en dook zowaar als vierde het veld in. De start van een nagelbijter. Kühn dicteerde lang de wet, Emiel haakte zijn wagonnetje aan en wisselde tussen stek drie en vier. Uit de achtergrond kwamen de grote motoren terug, Iserbyt vooral, maar ook Van der Haar. Voorin trok Ronhaar door, in zijn spoor Nieuwenhuys, Kamp, Vandeputte, Kühn, Emiel. Eli en Lars sloten aan, Vandeputte, Kühn en Emiel moesten een kloofje laten terwijl zich vooraan een strijd ontspon tussen Nieuwenhuys, Iserbyt, Van der Haar en Ronhaar. Die laatste sloeg een kloof, maar Iserbyt en Van der Haar gingen nog erop en erover. In de achtervolgende groep loste Kamp en Emiel hield goed stand in het groepje met Niels en Kevin. Zowaar een strijd met uitzicht op de vijfde plaats!

Vandeputte sloeg een kloofje en Emiel en Kühn sloegen de handen in elkaar en bleven hangen op een handvol seconden. In de finale moest Emiel ook Kevin laten gaan om uiteindelijk op een bijzonder knappe zevende stek te eindigen.

De komende dagen wordt er getraind in Spanje, de terugkeer in competitie is voorzien voor Namen, de start van een drukke periode met onder meer Antwerpen, Gavere, Loenhout en Hulst op de agenda.