War was me dat. Daar in Baal. Een masterclass van Matthieu Van der Poel. En Emiel die het goede van de voorbije weken bevestigde. Ja, Mattie won, Emiel werd zevende.

We waren nog nooit eerder in Baal. Maar, wat een parcours, wat een ambiance! De twee tenoren, Matthieu en Wout, namen een denderende start. Alsof ze afgesproken hadden de rest op een hoopje te rijden. Ronhaar sloot aan… Daarachter, Emiel met niet de beste start vanop de tweede rij. Het was knokken voor aan plaatsje, maar hij passeerde in pakweg elfde positie in de eerste doortocht aan de materiaalpost. Een veeleisend parcours… Sweeck en Nieuwenhuys met kettingproblemen, Nys met lekke banden. Emiel zonder remmen…

Maar een parcours waar iedereen op z’n plaats valt. Matthieu gaf er een snok aan. Wout en Pim duelleerden. Nys viel terug, Michaël Vanthourenhout schoof op. En Emiel? Hij rekende af met Orts, rolde Adams op, werd gepasseerd door Pidcock maar speelde even later haasje over. Kortom…alweer een dijk van een wedstrijd. We hoopten op een negende plaats, het werd een zevende na een slotronde waarin Thibau en Emiel nog even haasje-over speelden…

In alle geval: een denderende start van het nieuwe jaar. Duelleren met de besten op het hoogste niveau loont. Emiel verlegt zijn grenzen en dwingt zijn plaats af.

Op naar de volgende. Straks in Koksijde!